Kostbaar, stromend nieuw leven
Bij het element water heb ik geprobeerd om vooral de kleuren blauw en wit te gebruiken. Ik schilderde er ook graag de zon bij. Niet alleen omdat de zon belangrijk is voor Franciscus maar omdat de zon levendige glinsteringen en warme kleurschakeringen teweeg brengt op het wateroppervlak. Franciscus geeft water de eigenschappen kostbaar, nederig en zuiver. Dat zuivere water moeten we benadrukken, want tegenwoordig is het niet voor iedereen gemakkelijk om toegang te hebben tot zuiver water. Ik heb daarover nagedacht en daarom zwemmen er vissen in. Zij tonen dat het water zuiver is en vol leven zit.
Water reinigt en geeft nieuw leven. Die gedachte kunnen we koppelen aan jawoord van Maria want daardoor ontstond er nieuw leven voor velen in Jezus. Met haar jawoord aanvaardt ze de uitnodiging van God en zegt ze: ‘Ik ben de dienstmaagd van de Heer.’ Ze zegt geen grote dingen over zichzelf maar is bereid om te doen wat God van haar verlangt en in die zin is ze heel nederig.
Stilstaand water is troebel maar stromend water is vol zuurstof en daardoor zuiver en gezond. De golven duiden hier op de vloeiende beweging. Het water is levendig. Het draagt leven in zich en is daardoor kostbaar.
De golven vertellen ook over de getijden van ebbe en vloed, over het komen en gaan van het water, over de tijd en het wachten. De spiraal in het centrum is voor mij belangrijk. Ze vertrekt vanuit het midden en opent zich naar buiten toe. Het kleine begin groeit uit tot een overvloed die niet eindigt maar steeds verder uitdeint.
Franciscus noemt het water zuster. Dat klinkt voor mij bekend want in India hebbend de rivieren allemaal vrouwelijke namen. Daarbij is het halen van het water aan de bron of de rivier het werk van vrouwen. In India of in Afrika zien we vrouwen en meisjes lange afstanden lopen met een pot op hun hoofd om water te halen. Het is zwaar werk. Nochtans is water halen in sommige streken van India ook een ceremonie.
Toen ik in Noord-India werkte - ik heb dit ook in mijn biografie geschreven – gingen de vrouwen prachtig gekleed op weg. Ik vroeg hen of ze uit gingen. Neen, ze gingen water halen. Voor hen is water halen een ceremonie want water is iets dat leven geeft. Daarom is een volle pot met water ook een teken van zegen. Als de vrouwen met een volle pot op hun hoofd naar ons toe kwamen, deden we wat munten in hun pot, uit dankbaarheid voor de zegen die ze met het water naar ons toebrachten. Het is ook zo dat als je iemand ontmoet met een volle pot of een volle emmer water in de hand een heel goed voorteken is. Bijvoorbeeld voor een jongere die op sollicitatiegesprek gaat zal die persoon met water een geluksteken zijn.
In onze cultuur zullen we bij belangrijke tijden of op feestdagen (in de adventstijd, op nieuwjaarsdag of met Pasen) het huis zegenen met gewijd water. We nemen een kleine Bijbel - het Woord van God - in de hand en gaan rond in alle kamers om het gewijde water te sprenkelen. In elke kamer, slaapkamer, woonkamer, keuken en toilet, overal wordt het wijwater gesprenkeld. De Bijbel wordt meegedragen alsook de brandende wierook die het symbool is van de Geest en het leven.
Water reinigt en geeft nieuw leven. Die gedachte kunnen we koppelen aan jawoord van Maria want daardoor ontstond er nieuw leven voor velen in Jezus. Met haar jawoord aanvaardt ze de uitnodiging van God en zegt ze: ‘Ik ben de dienstmaagd van de Heer.’ Ze zegt geen grote dingen over zichzelf maar is bereid om te doen wat God van haar verlangt en in die zin is ze heel nederig.
Stilstaand water is troebel maar stromend water is vol zuurstof en daardoor zuiver en gezond. De golven duiden hier op de vloeiende beweging. Het water is levendig. Het draagt leven in zich en is daardoor kostbaar.
De golven vertellen ook over de getijden van ebbe en vloed, over het komen en gaan van het water, over de tijd en het wachten. De spiraal in het centrum is voor mij belangrijk. Ze vertrekt vanuit het midden en opent zich naar buiten toe. Het kleine begin groeit uit tot een overvloed die niet eindigt maar steeds verder uitdeint.
Franciscus noemt het water zuster. Dat klinkt voor mij bekend want in India hebbend de rivieren allemaal vrouwelijke namen. Daarbij is het halen van het water aan de bron of de rivier het werk van vrouwen. In India of in Afrika zien we vrouwen en meisjes lange afstanden lopen met een pot op hun hoofd om water te halen. Het is zwaar werk. Nochtans is water halen in sommige streken van India ook een ceremonie.
Toen ik in Noord-India werkte - ik heb dit ook in mijn biografie geschreven – gingen de vrouwen prachtig gekleed op weg. Ik vroeg hen of ze uit gingen. Neen, ze gingen water halen. Voor hen is water halen een ceremonie want water is iets dat leven geeft. Daarom is een volle pot met water ook een teken van zegen. Als de vrouwen met een volle pot op hun hoofd naar ons toe kwamen, deden we wat munten in hun pot, uit dankbaarheid voor de zegen die ze met het water naar ons toebrachten. Het is ook zo dat als je iemand ontmoet met een volle pot of een volle emmer water in de hand een heel goed voorteken is. Bijvoorbeeld voor een jongere die op sollicitatiegesprek gaat zal die persoon met water een geluksteken zijn.
In onze cultuur zullen we bij belangrijke tijden of op feestdagen (in de adventstijd, op nieuwjaarsdag of met Pasen) het huis zegenen met gewijd water. We nemen een kleine Bijbel - het Woord van God - in de hand en gaan rond in alle kamers om het gewijde water te sprenkelen. In elke kamer, slaapkamer, woonkamer, keuken en toilet, overal wordt het wijwater gesprenkeld. De Bijbel wordt meegedragen alsook de brandende wierook die het symbool is van de Geest en het leven.
